Hoe weet ik of onze vitaliteitsinitiatieven de juiste mensen bereiken?

Dit is de vraag die na elke vitaliteitsweek terugkomt, en meestal is het antwoord een schatting: het was druk, of het viel tegen. Wie er waren weet je van de lijst bij de deur. Hoeveel medewerkers je niet bereikt hebt weet je niet.

Dat is precies het gat dat een platform dicht. Niet omdat HR er een extra vragenlijst bij krijgt, maar omdat het aanmelden, het meedoen en het terugkijken op dezelfde plek gebeuren.

Wat je ziet

• Welke berichten gelezen worden, en welke niet
• Welke activiteiten vollopen, en hoeveel medewerkers zich aanmeldden
• Hoe deelnemers een activiteit achteraf beoordeelden: een cijfer, wat goed was en wat minder, en hun opmerkingen
• Welke thema's leven
• Waar medewerkers zelf op zoeken

Alles is te filteren op periode, dus je kunt een week of een campagne los bekijken.

Wat medewerkers zelf zoeken, zegt iets over wat er speelt

Niet alleen dat er dertig mensen zich aanmeldden voor de yogales, maar ook dat er tien keer gezocht is op "rouw". Dat is geen deelnamecijfer, dat is een signaal over wat er speelt. En het is meestal niet het thema waar het jaarplan op stond.

Zo wordt een dashboard van een verantwoordingsmiddel een stuurmiddel: je baseert het volgende kwartaal op wat er gebeurde in plaats van op een aanname.

Wat het niet is

Wij volgen geen individuele medewerkers. Je ziet aantallen en thema's, geen personen die je kunt aanspreken op wat ze gelezen hebben. Dat is een bewuste grens: een platform dat meekijkt met hoe het met je gaat, is precies waar een ondernemingsraad terecht bang voor is.

En het is geen belofte dat de cijfers je bevallen. Ze zijn niet altijd het antwoord waar je op hoopte. Ze zijn wel het antwoord.